2340. முஆவியா பின் ஹர்மல் அவர்கள் கூறியதாவது:

நான் மதீனாவுக்கு வந்து, மூன்று நாட்கள் எதுவும் உண்ணாமல் பள்ளியிலேயே தங்கினேன்.

பிறகு நான் உமர் அவர்களிடம் சென்று, “அகிலத்தின் தலைவரே! என்னைப் பிடிப்பதற்கு முன்பாகவே நான் பாவமன்னிப்பு கோருபவன் ஆவேன்” என்றேன்.

அவர்கள், “நீ யார்?” என்று கேட்டார்கள்.

நான், “நான் முஆவியா பின் ஹர்மல்” என்றேன்.

அதற்கு அவர்கள், “நம்பிக்கையாளர்களில் மிகச் சிறந்தவரிடம் சென்று அவரிடம் விருந்தினராகத் தங்குங்கள்” என்றார்கள்.

தமீம் அத்தாரிமி அவர்கள் தொழுது முடித்ததும் தமது வலதுபுறமும் இடதுபுறமும் கையால் தட்டி, இரு மனிதர்களை அழைத்துச் செல்வது வழக்கம்.

நான் அவர்களது பக்கத்தில் நின்று தொழுதேன். உடனே அவர்கள் தங்கள் கையைத் தட்டி என் கையைப் பிடித்து அழைத்துச் சென்றார்கள்.

எங்களுக்கு உணவு கொண்டு வரப்பட்டது. கடும் பசியின் காரணமாக நான் அதிகமாக உண்டேன், ஆனாலும் என் பசி அடங்கவில்லை.

அப்போது ஒரு நாள் ஹர்ரா பகுதியில் ஒரு தீ மூண்டது. உமர் அவர்கள் தமீம் அவர்களிடம் வந்து, “இந்தத் தீயை அணைக்க எழுந்து வாருங்கள்” என்றார்கள்.

அதற்கு தமீம், “இறைநம்பிக்கையாளர்களின் தலைவரே! நான் எம்மாத்திரம்? எனது தகுதிதான் என்ன?” என்றார்.

உமர் அவர்கள் விடாப்பிடியாகக் கூறி அவருடன் எழுந்து செல்ல வைத்தார்.

நானும் அவர்களைப் பின்தொடர்ந்து சென்றேன். இருவரும் அந்த நெருப்பு இருந்த இடத்திற்குச் சென்றனர். தமீம் அவர்கள் தனது கையால் தீயை விரட்டி ஒரு மலைப்பள்ளத்தாக்கிற்குள் அதைச் செலுத்தினார்; தமீம் அவர்கள் அதன் பின்னாலே சென்றார்.

அப்போது உமர் அவர்கள், “நேரில் பார்த்தவர், பார்க்காதவரைப் போன்றவர் அல்ல” என்று மூன்று முறை கூறினார்கள்.

இது ஸஃகானீ அவர்களின் வாசக அமைப்பாகும்.