Hakim
3766.
لَمَّا قَرَأَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سُورَةَ الرَّحْمَنِ عَلَى أَصْحَابِهِ حَتَّى فَرَغَ قَالَ: ” مَا لِي أَرَاكُمْ سُكُوتًا لَلْجِنُّ كَانُوا أَحْسَنَ مِنْكُمْ رَدًّا، مَا قَرَأْتُ عَلَيْهِمْ مِنْ مَرَّةٍ، {فَبِأَيِّ آلَاءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ} [الرحمن: 13] إِلَّا قَالُوا: وَلَا بِشَيْءٍ مِنْ نِعْمَتِكَ رَبَّنَا نُكَذِّبُ فَلَكَ الْحَمْدُ
7865. அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
ஒருவர், நயவஞ்சகனை “ஸய்யிதே-தலைவரே” என்று அழைத்தால் அவர் தனது இறைவனுக்கு கோபத்தை ஏற்படுத்திவிட்டார்.
அறிவிப்பவர்: புரைதா பின் ஹுஸைப் (ரலி)
ஹாகிம் இமாம் கூறுகிறார்:
இந்த ஹதீஸின் அறிவிப்பாளர்தொடர் சரியானது. ஆனால் இதை புகாரியும் முஸ்லிமும் தங்கள் நூல்களில் பதிவு செய்யவில்லை.
«إِذَا قَالَ الرَّجُلُ لِلْمُنَافِقِ يَا سَيِّدُ فَقَدْ أَغْضَبَ رَبَّهُ تَبَارَكَ وَتَعَالَى»
8448. ஹுதைஃபா பின் யமான் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
உங்கள் மார்க்கத்திலிருந்து நீங்கள் முதலில் இழக்கப்போவது உள்ளச்சம். கடைசியாக இழக்கப்போவது தொழுகை.
இஸ்லாத்தின் பிணைப்புகள் ஒவ்வொன்றாக உடைக்கப்படும்:
பெண்கள் மாதவிடாய் காலத்தில் தொழுவார்கள்.
உங்களுக்கு முன்னிருந்தவர்களின் வழியை, அடிக்கு அடியாக, ஒரு செருப்பு இன்னொரு செருப்பை பின்பற்றுவதைப் போல் நீங்கள் பின்பற்றுவீர்கள். அவர்களின் வழியை நீங்கள் தவறவும் மாட்டீர்கள்; அவர்கள் உங்களைவிட்டு தவறவும் மாட்டார்கள்.
பல கூட்டங்களில் இரண்டு கூட்டங்கள் மட்டும் எஞ்சும். அவற்றில் ஒரு கூட்டத்தினர் கூறுவார்கள்: “எதுக்கு ஐந்து நேரத் தொழுகைகள்? நமக்கு முன்னிருந்தவர்கள் வழிதவறிவிட்டார்கள். அல்லாஹ்வோ, “பகலின் இரு ஓரங்களிலும், இரவின் பகுதிகளிலும் தொழுகையை நிலைநாட்டுவீராக!”(அல்குர்ஆன்: 11:114) என்று மட்டுமே கூறியுள்ளான். எனவே, மூன்று தொழுகைகளைத் தவிர வேறு தொழ வேண்டாம்.
மற்றொரு கூட்டத்தினர் கூறுவார்கள்: அல்லாஹ்வின் மீது நம்பிக்கை கொண்டோரின் ஈமான் வானவர்களின் ஈமானைப் போன்றது. எனவே எங்களில் காஃபிரோ அல்லது முனாஃபிக்கோ (நயவஞ்சகரோ) இல்லை.
இந்த இரண்டு கூட்டத்தினரையும் தஜ்ஜாலுடன் அல்லாஹ் ஒன்று சேர்ப்பது அவனுக்குக் கட்டாயமானதாகும்.
” أَوَّلُ مَا تَفْقِدُونَ مِنْ دِينِكُمُ الْخُشُوعُ، وَآخِرُ مَا تَفْقِدُونَ مِنْ دِينِكُمُ الصَّلَاةُ، وَلَتُنْقَضَنَّ عُرَى الْإِسْلَامِ عُرْوَةً عُرْوَةً، وَلَيُصَلِّيَنَّ النِّسَاءُ وَهُنَّ حُيَّضٌ، وَلَتَسْلُكُنَّ طَرِيقَ مَنْ كَانَ قَبْلَكُمْ حَذْوَ الْقُذَّةِ بِالْقُذَّةِ، وَحَذْوَ النَّعْلِ بِالنَّعْلِ، لَا تُخْطِئُونَ طَرِيقَهُمْ، وَلَا يُخْطِأَنَّكُمْ حَتَّى تَبْقَى فِرْقَتَانِ مِنْ فِرَقٍ كَثِيرَةٍ فَتَقُولُ إِحْدَاهُمَا: مَا بَالُ الصَّلَوَاتِ الْخَمْسِ، لَقَدْ ضَلَّ مَنْ كَانَ قَبْلَنَا إِنَّمَا قَالَ اللَّهُ تَبَارَكَ وَتَعَالَى: {أَقِمِ الصَّلَاةَ طَرَفَيِ النَّهَارِ وَزُلَفًا مِنَ اللَّيْلِ} [هود: 114] لَا تُصَلُّوا إِلَّا ثَلَاثًا، وَتَقُولُ الْأُخْرَى: إِيمَانُ الْمُؤْمِنِينَ بِاللَّهِ كَإِيمَانِ الْمَلَائِكَةِ مَا فِينَا كَافِرٌ وَلَا مُنَافِقٌ، حَقٌّ عَلَى اللَّهِ أَنْ يَحْشُرَهُمَا مَعَ الدَّجَّالِ
309.
” مَنْ جَاءَ مَسْجِدَنَا هَذَا يَتَعَلَّمُ خَيْرًا أَوْ يُعَلِّمُهُ فَهُوَ كَالْمُجَاهِدِ فِي سَبِيلِ اللَّهِ، وَمَنْ جَاءَ بِغَيْرِ هَذَا كَانَ كَالرَّجُلِ يَرَى الشَّيْءَ يُعْجِبُهُ وَلَيْسَ لَهُ وَرُبَّمَا قَالَ: يَرَى الْمُصَلِّينَ وَلَيْسَ مِنْهُمْ، وَيَرَى الذَّاكِرِينَ وَلَيْسَ مِنْهُمْ “
59. அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
ஒரு இறைநம்பிக்கையாளர் பிறருடன் பழகக்கூடியவராகவும், பிறர் அவருடன் பழகக்கூடிய நிலையிலும் இருக்கவேண்டும். ஒருவர் பிறருடன் பழகாதவராகவும், பிறர் அவருடன் பழகாத நிலையிலும் இருந்தால் அவரிடத்தில் எந்த நன்மையும் இல்லை.
அறிவிப்பவர்: அபூஹுரைரா (ரலி)
ஹாகிம் இமாம் கூறுகிறார்:
இது புகாரி, முஸ்லிம் ஆகிய இரு இமாம்களின் நிபந்தனையின்படி உள்ள சரியான செய்தியாகும். இதில் நான் எந்த குறையையும் அறியவில்லை. எனினும் அவ்விருவரும் இதை (அவர்களின் நூல்களில்) பதிவு செய்யவில்லை.
«إِنَّ الْمُؤْمِنَ يَأْلَفُ، وَلَا خَيْرَ فِيمَنْ لَا يَأْلَفُ وَلَا يُؤْلَفُ»
3778. அபூஉமாமா (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:
நபித்தோழர்கள், “கிராமவாசிகளாலும், அவர்களின் கேள்வியாலும் அல்லாஹ் நமக்கு நன்மையையே தருகின்றான் என்று (சிலசமயம்) கூறுவார்கள். (ஒரு தடவை) ஒரு கிராமப்புற அரபி வந்தார். அவர், “அல்லாஹ்வின் தூதரே! நிச்சயமாக அல்லாஹ் தன் குர்ஆனில் துன்பம் தரும் ஒரு மரத்தைப் பற்றிக் குறிப்பிட்டுள்ளான். சொர்க்கவாசிக்கு துன்பம் தரும் மரம் இருக்கும் என்று நான் நினைக்கவில்லை” என்றார்.
நபி (ஸல்) அவர்கள், “அது எந்த மரம்?” என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அந்த கிராமவாசி, “அது இலந்தை மரம். அதற்கு முள் இருக்கிறது” என்று கூறினார்.
அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், “அவர்கள் முள் இல்லாத இலந்தை மரத்தினடியில் இருப்பார்கள்” என்ற (அல்குர்ஆன்: 56:28) இறைவசனத்தை ஓதிக் காட்டிவிட்டு, “அதன் முட்களை அல்லாஹ் நீக்கிவிட்டு, ஒவ்வொரு முள்ளின் இடத்திலும் ஒரு கனியை உருவாக்குவான். அது எழுபத்திரண்டு நிறங்களில் கனி கொடுக்கும். அதில் ஒரு நிறம் கூட மற்றொன்றை ஒத்திருக்காது” என்று கூறினார்கள்.
كَانَ أَصْحَابُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُونَ: إِنَّ اللَّهَ يَنْفَعُنَا بِالْأَعْرَابِ وَمَسَائِلِهِمْ أَقْبَلَ أَعْرَابِيٌّ يَوْمًا فَقَالَ: يَا رَسُولَ اللَّهِ، لَقَدْ ذَكَرَ اللَّهُ فِي الْقُرْآنِ شَجَرَةً مُؤْذِيَةً وَمَا كُنْتُ أَرَى أَنَّ فِي الْجَنَّةِ شَجَرَةٌ تُؤْذِي صَاحِبَهَا. فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «وَمَا هِيَ؟» قَالَ: السِّدْرُ، فَإِنَّ لَهَا شَوْكًا. فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: ” {فِي سِدْرٍ مَخْضُودٍ} [الواقعة: 28] يَخْضِدُ اللَّهُ شَوْكَهُ فَيُجْعَلُ مَكَانَ كُلِّ شَوْكَةٍ ثَمَرَةٌ، فَإِنَّهَا تُنْبِتُ ثَمَرًا تُفْتَقُ الثَّمَرَةُ مَعَهَا عَنِ اثْنَيْنِ وَسَبْعِينَ لَوْنًا مَا مِنْهَا لَوْنٌ يُشْبِهُ الْآخَرَ
3327. அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:
(ஒரு தடவை) உமர் (ரலி) அவர்கள் என்னிடம், “அல்லாஹ்வின் விரோதியே! இஸ்லாத்தின் விரோதியே! அல்லாஹ்வின் செல்வத்தில் நீ துரோகம் செய்துவிட்டாய்” என்று கூறினார்கள். அதற்கு நான், “நான் அல்லாஹ்வின் விரோதியும் அல்ல, இஸ்லாத்தின் விரோதியும் அல்ல. ஆனால், அவ்விருவருக்கும் விரோதமாக இருப்பவர்களுக்குத்தான் நான் விரோதி. நான் அல்லாஹ்வின் செல்வத்தில் துரோகம் செய்யவில்லை. இது எனது ஒட்டகங்களை விற்று வந்த பணமும், போரில் கிடைத்த பங்குகளும் சேர்ந்ததாகும்” என்று கூறினேன்.
உமர் (ரலி) அவர்கள் மீண்டும் அதையே கூறினார்கள். நானும் அதே பதிலைக் கூறினேன். இறுதியில், அவர்கள் எனக்கு பன்னிரெண்டாயிரம் (திர்ஹம்) அபராதம் விதித்தார்கள். ஃபஜ்ர் தொழுகைக்காக நான் நின்றபோது, “யா அல்லாஹ்! அமீருல் முஃமினீனுக்கு நீ மன்னிப்பாயாக” என்று பிரார்த்தித்தேன்.
அதன் பிறகு, ஒரு சந்தர்ப்பத்தில் அவர்கள் என்னை ஒரு வேலையை ஏற்க அழைத்தார்கள். நான் மறுத்துவிட்டேன். அதற்கு அவர்கள், “யூஸுஃப் (அலை) அவர்களை விட நீங்கள் சிறந்தவராக இருக்கிறீர்களா?. அவர்களே ஒரு வேலையைக் கேட்டார்கள்” என்று கேட்டார்கள். அதற்கு நான், “யூஸுஃப் (அலை) அவர்கள் ஒரு நபி. ஒரு நபியின் மகன். நபியின் மகனின் மகனுடைய மகன்.
நான் உமைமாவின் மகன். நான்
قَالَ لِي عُمَرُ: يَا عَدُوَّ اللَّهِ وَعَدُوَّ الْإِسْلَامِ خُنْتَ مَالَ اللَّهِ، قَالَ: قُلْتُ: لَسْتُ عَدُوَّ اللَّهِ، وَلَا عَدُوَّ الْإِسْلَامِ، وَلَكِنِّي عَدُوُّ مَنْ عَادَاهُمَا، وَلَمْ أَخُنْ مَالَ اللَّهِ، وَلَكِنَّهَا أَثْمَانُ إِبِلِي، وَسِهَامٌ اجْتَمَعَتْ. قَالَ: فَأَعَادَهَا عَلَيَّ وَأَعَدْتُ عَلَيْهِ هَذَا الْكَلَامَ، قَالَ: فَغَرَّمَنِي اثْنَيْ عَشَرَ أَلْفًا، قَالَ: فَقُمْتُ فِي صَلَاةِ الْغَدَاةِ، فَقُلْتُ: اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِأَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ فَلَمَّا كَانَ بَعْدَ ذَلِكَ أَرَادَنِي عَلَى الْعَمَلِ، فَأَبَيْتُ عَلَيْهِ، فَقَالَ: وَلِمَ وَقَدْ سَأَلَ يُوسُفُ الْعَمَلَ وَكَانَ خَيْرًا مِنْكَ؟ فَقُلْتُ: إِنَّ يُوسُفَ نَبِيٌّ، ابْنُ نَبِيٍّ، ابْنِ نَبِيٍّ، ابْنِ نَبِيٍّ، وَأَنَا ابْنُ أُمَيْمَةَ وَأَنَا أَخَافُ ثَلَاثًا وَاثْنَتَيْنِ قَالَ: أَوَلَا تَقُولُ خَمْسًا؟ قُلْتُ: لَا قَالَ: فَمَا هُنَّ؟ قُلْتُ: «أَخَافُ أَنْ أَقُولَ بِغَيْرِ عِلْمٍ، وَأَنْ أُفْتِيَ بِغَيْرِ عِلْمٍ، وَأَنْ يُضْرَبَ ظَهْرِي، وَأَنْ يُشْتَمَ عِرْضِي، وَأَنْ يُؤْخَذَ مَالِي بِالضَّرْبِ»
1913.
«أَبْطَأَ عَنَّا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِصَلَاةِ الْفَجْرِ حَتَّى كَادَتْ أَنْ تُدْرِكَنَا الشَّمْسُ، ثُمَّ خَرَجَ فَصَلَّى بِنَا فَخَفَّفَ فِي صَلَاتِهِ، ثُمَّ انْصَرَفَ، فَأَقْبَلْ عَلَيْنَا بِوَجْهِهِ» ، فَقَالَ: ” عَلَى مَكَانِكُمْ أُخْبِرُكُمْ مَا أَبْطَأَنِي عَنْكُمُ الْيَوْمَ فِي هَذِهِ الصَّلَاةِ، إِنِّي صَلَّيْتُ فِي لَيْلَتِي هَذِهِ مَا شَاءَ اللَّهُ، ثُمَّ مَلَكَتْنِي عَيْنِي، فَنِمْتُ فَرَأَيْتُ رَبِّي تَبَارَكَ وَتَعَالَى فَأَلْهَمَنِي أَنْ قُلْتُ: اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ الطَّيِّبَاتِ، وَتَرْكَ الْمُنْكَرَاتِ، وَحُبَّ الْمَسَاكِينِ، وَأَنْ تَتُوبَ عَلَيَّ، وَتَغْفِرَ لِي، وَتَرْحَمَنِي، وَإِذَا أَرَدْتَ فِي خَلْقِكَ فِتْنَةً فَنَجِّنِي إِلَيْكَ مِنْهَا غَيْرَ مَفْتُونٍ، اللَّهُمَّ وَأَسْأَلُكَ حُبَّكَ، وَحُبَّ مَنْ يُحِبُّكَ، وَحُبَّ عَمَلٍ يُقَرِّبُنِي إِلَى حُبِّكَ “، ثُمَّ أَقْبَلَ عَلَيْنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ: «تُعَلَّمُوهُنَّ وَادْرُسُوهُنَّ فَإِنَّهُنَّ حَقٌّ»
1912.
قُلِ: اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ الطَّيِّبَاتِ، وَتَرْكَ الْمُنْكَرَاتِ وَحُبَّ الْمَسَاكِينِ، وَأَنْ تَتُوبَ عَلَيَّ، وَتَغْفِرَ لِي، وَتَرْحَمَنِي، وَإِذَا أَرَدْتَ فِتْنَةً فِي قَوْمٍ فَتَوَفَّنِي غَيْرَ مَفْتُونٍ ” فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «فَعَلِّمُوهُنَّ، فَوَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ إِنَّهُنَّ الْحَقُّ»
7311.
«سَيُصِيبُ أُمَّتِي دَاءُ الْأُمَمِ» فَقَالُوا: يَا رَسُولَ اللَّهِ، وَمَا دَاءُ الْأُمَمِ؟ قَالَ: «الْأَشَرُ وَالْبَطَرُ وَالتَّكَاثُرُ وَالتَّنَاجُشُ فِي الدُّنْيَا وَالتَّبَاغُضُ وَالتَّحَاسُدُ حَتَّى يَكُونَ الْبَغْيُ»
சமீப விமர்சனங்கள்