Hakim-2718

நான் நபி (ஸல்) அவர்களுக்குப் பணிவிடை செய்து கொண்டிருந்தேன். நபி (ஸல்) அவர்கள் என்னிடம், “ஏன் ரபீஆ, நீ திருமணம் செய்து கொள்ளக் கூடாதா?” என்று கேட்டார்கள். நான் சொன்னேன்: “அல்லாஹ்வின் மீதாணையாக! இல்லை, அல்லாஹ்வின் தூதரே! நான் திருமணம் செய்து கொள்ள விரும்பவில்லை. ஒரு பெண்ணை நிலைநிறுத்த என்னிடம் செல்வம் இல்லை. மேலும், உங்களிடமிருந்து எதுவும் என்னைத் தடுக்கவும் நான் விரும்பவில்லை.”

நபி (ஸல்) அவர்கள் என்னிடமிருந்து திரும்பிக் கொண்டார்கள். பிறகு மீண்டும் ஒருமுறை அதே கேள்வியைக் கேட்டார்கள். நானும் மீண்டும் அதே பதிலையே சொன்னேன். மீண்டும் நபி (ஸல்) அவர்கள் திரும்பிக் கொண்டார்கள்.

அப்போது நான் என்னுள்ளாக சிந்தித்தேன்: “அல்லாஹ்வின் மீதாணையாக! இந்தப் பூவுலக வாழ்க்கை மற்றும் மறுமை வாழ்க்கை இரண்டிலும் எது எனக்கு நன்மை பயப்பது என நபி (ஸல்) அவர்களே நன்றாக அறிந்தவர்கள்.” மேலும் நான் மனதிற்குள் சொன்னேன்: “அவர்கள் மூன்றாம் முறையாகக் கேட்டால், நிச்சயமாக ‘ஆம்’ என்று சொல்வேன்.”

அவர்கள் மூன்றாம் முறையாக, “ஏன் ரபீஆ, நீ திருமணம் செய்து கொள்ளக் கூடாதா?” என்று கேட்டார்கள். நான் உடனே சொன்னேன்: “ஆம், அல்லாஹ்வின் தூதரே! நீங்கள் விரும்புவதைச் செய்ய எனக்குக் கட்டளையிடுங்கள்.”

—

### **பகுதி 2: நபி (ஸல்) அவர்களின் தலையீடும், திருமண ஏற்பாடும்**

நபி (ஸல்) அவர்கள் சொன்னார்கள்: “அன்சாரிகளில் இன்ன குலத்தாரிடம் செல். அவர்களிடம் சொல்: ‘அல்லாஹ்வின் தூதர் உங்களுக்கு சலாம் சொல்லுகிறார்கள். நீங்கள் ரபீஆக்கு உங்களில் உள்ள இன்ன பெண்ணை மணமுடித்துத் தர வேண்டும் என்று கட்டளையிடுகிறார்கள்.'”

நான் அவர்களிடம் சென்று சொன்னேன். அவர்கள் மிகவும் மரியாதையுடன், “அல்லாஹ்வின் தூதர் மற்றும் அல்லாஹ்வின் தூதரின் தூதர் வரவேற்கப்படுகிறார்கள். அல்லாஹ்வின் மீதாணையாக! அல்லாஹ்வின் தூதரின் தூதர் தமது தேவை முடியாமல் திரும்ப மாட்டார்” என்று சொல்லி, எனக்கு மரியாதை செய்து, அந்தப் பெண்ணை எனக்கு மணமுடித்துக் கொடுத்து விட்டார்கள். ஆனால் அவர்கள் மகரிற்கான சாட்சியத்தைக் கூட என்னிடம் கேட்கவில்லை.

நான் மகர் இல்லாததால் சோகமாக திரும்பி வந்தேன். நபி (ஸல்) அவர்கள் கேட்டார்கள்: “உனக்கு என்ன ஆயிற்று?” நான் சொன்னேன்: “அல்லாஹ்வின் தூதரே! மிக நல்ல மக்களிடம் சென்றேன். அவர்கள் எனக்கு மணமுடித்துக் கொடுத்து மரியாதை செய்தார்கள். ஆனால் என்னிடம் மகர் செலுத்த எங்கிருந்து பணம் வரும்?”

அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள், புரைதா அல்-அஸ்லமீ (ரலி) அவர்களை நோக்கி, **“ஏன் புரைதா, (மக்களே,) ரபீஆவுக்கு ஒரு பேரீச்சம்பழத்தின் கொட்டையின் எடைக்குச் சமமான தங்கத்தைச் சேகரியுங்கள்”** என்று கட்டளையிட்டார்கள். மக்கள் உடனடியாக அந்தத் தங்கத்தைச் சேகரித்து வழங்கினார்கள்.

பிறகு நபி (ஸல்) அவர்கள் என்னிடம், **“இதை நீர் அவர்களிடம் கொண்டு சென்று, ‘இதுவே இப்பெண்ணின் மஹ்ர் (திருமணப் பரிசு)’ என்று கூறும்”** என்று சொன்னார்கள். நான் அந்தத் தங்கத்தை எடுத்துக்கொண்டு அந்தக் குடும்பத்தாரிடம் சென்று, நபி (ஸல்) அவர்கள் சொன்னவாறே கூறினேன்.

அதைக் கண்ட அவர்கள், **“இது மிகவும் அதிகமானதும், மிகுந்த நல்லதுமான மஹ்ர் ஆகும்”** என்று மகிழ்ச்சியுடன் கூறி, அதை மணப்பரிசாக ஏற்றுக்கொண்டார்கள்.

பின்னர் நான், “நான் விருந்து எப்படி ஏற்பாடு செய்வேன்?” என்று கேட்டேன். நபி (ஸல்) அவர்கள் புரைதா அவர்களிடம், “அவனுக்கு ஒரு ஆட்டை விருந்துக்காக சேகரியுங்கள்” என்று சொன்னார்கள். மக்கள் ஒரு கொழுத்த ஆட்டுக் கடாவை சேகரித்தார்கள்.

மேலும் நபி (ஸல்) அவர்கள் சொன்னார்கள்: “ஆயிஷா அவர்களிடம் சென்று, ‘உணவு இருக்கும் கூடையைப் பார்த்து, அதை அனுப்பிவையுங்கள்’ என்று சொல்.” நான் ஆயிஷா அவர்களிடம் சென்று சொன்னேன். அவர்கள் சொன்னார்கள்: “இதோ அந்தக் கூடை. இதில் ஏழு ஸாஉ யவ்வான்கீரை மட்டுமே உள்ளது. அல்லாஹ்வின் மீதாணையாக! இதைத் தவிர காலை நேரத்தில் நமக்கு வேறு உணவு எதுவும் இல்லை.” நான் அந்தக் கூடையை எடுத்து நபி (ஸல்) அவர்களிடம் கொண்டு வந்தேன். நபி (ஸல்) அவர்கள் சொன்னார்கள்: “இதை அவர்களிடம் கொண்டு சென்று, ‘இதை உங்களிடம் ரொட்டியாகச் செய்யட்டும்’ என்று சொல்.”

நான் அதையும் ஆட்டுக் கடாவையும் கொண்டு சென்றேன். அவர்கள் உணவை ஏற்றுக்கொண்டார்கள். ஆனால் ஆட்டைப் பற்றி, “இந்த ஆட்டை நீங்களே சமைத்து எங்களுக்கு வழங்குங்கள்” என்றார்கள். அஸ்லம் குலத்தைச் சேர்ந்த சிலர் வந்து, அந்த ஆட்டை அறுத்து, தோலை உரித்து, சமைத்தார்கள். அந்த இரவு நம்மிடம் ரொட்டியும் இறைச்சியும் இருந்தது. நான் விருந்து ஏற்பாடு செய்து, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களையும் அழைத்தேன்.

ரபீஆ அஸ்லமீ (ரலி) அவர்கள் கூறுவதாவது:

ஒரு பேரிச்சை மரம் விஷயத்தில் நாங்கள் (நானும் அபூபக்ரும்) கருத்து வேறுபாடு கொண்டோம். அது எனது பகுதியில் உள்ளதாகும் என்று நான் கூறினேன். அது எனது பகுதியில் உள்ளதாகும் என்று அபூபக்ர் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள். எனவே எனக்கும் அபூபக்ர் (ரலி) அவர்களுக்கும் மத்தியில் (கடும்) வாக்குவாதம் ஏற்பட்டது. அப்போது அவர்கள் நான் வெறுக்கக்கூடிய ஒரு வார்த்தையைக் கூறி விட்டார்கள். பின்பு வருந்தினார்கள்.

ரபீஆவே அது போன்று என்னிடத்தில் நீங்களும் திருப்பிச் சொல்லுங்கள். பதிலுக்கு பதிலாகி விடும் என்று கூறினார்கள். அதற்கு நான் அவ்வாறு செய்ய மாட்டேன் என்று கூறினேன். அவர்கள் நீ இவ்வாறு கூற வேண்டும் இல்லையென்றால் உன் தொடர்பாக அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடத்தில் சென்று முறையிடுவேன் என்று கூறினார்கள். நான் செய்ய மாட்டேன் என்று கூறி விட்டேன்.

எனவே அபூபக்ர் (ரலி) அவர்கள் நிலத்தை விட்டுவிட்டு (நபி (ஸல்) அவர்களிடம்) சென்றார்கள். நானும் அவர்களுக்குப் பின்னால் சென்றேன். அஸ்லம் கோத்திரத்தைச் சார்ந்த சிலர் வந்து அபூபக்ருக்கு அல்லாஹ் கிருபை செய்வானாக. அபூபக்ர் உம்மிடத்தில் சொல்ல வேண்டியதையெல்லாம் சொல்லிவிட்டு எந்த விஷயம் தொடர்பாக அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடத்தில் முறையிடச் செல்கிறார் என்று கேட்டனர்.

அதற்கு நான் இவர் யார் என்று உங்களுக்குத் தெரியுமா? இவர் தான் (குகையில் இருந்த) இரண்டு பேரில் இரண்டாவதாக இருந்தவர். முஸ்லிம்களிலேயே மிகப்பெரும் அந்தஸ்தை பெற்றவர்கள். உங்களையும் கவனிக்காமல் செல்கிறார். அவர் உங்களைப் பார்த்து நீங்கள் அவருக்கெதிராக எனக்கு உதவிசெய்வதாகக் கருதி கோபமுற்று அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடத்தில் செல்வார்.

அவர் கோபமுற்றதால் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களும் கோபப்படுவார்கள். பின்பு அவ்விருவரும் கோபம் கொண்ட காரணத்தினால் அல்லாஹ்வும் கோபப்படுவான். எனவே ரபீஆ அழிந்து விடுவான் என்று கூறினார். அதற்கு அவர்கள் எங்களை என்ன செய்யச் சொல்கிறீர்? என்று கேட்டார். (ஒன்றும் செய்யாமல்) திரும்பிச் சென்று விடுங்கள் என்று நான் கூறினேன். அபூபக்ர் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் சென்றார்கள்.

நான் மாத்திரம் தனியாக அவர்களைப் பின் தொடர்ந்து சென்றேன். அவர்கள் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து நடந்தவாறு விஷயத்தைக் கூறினார்கள். நபி (ஸல்) அவர்கள் தலையை என் பக்கமாக உயர்த்தி ரபீஆவே உன்க்கும், சித்திக்கிற்கும் மத்தியில் என்ன நடந்தது என்று கேட்டார்கள்.

நான் அல்லாஹ்வின் தூதரே இவ்வாறு இவ்வாறு நடந்தது. அப்போது அவர் வெறுக்கக்கூடிய ஒரு வார்த்தையை என்னிடத்தில் கூறி விட்டார். அதற்குப் பகரமாக நான் கூறியவாரே நீயும் கூறு என்று கூறினார். ஆனால் நான் (கூற) மறுத்து விட்டேன் என்று (நபி (ஸல்) அவர்களிடத்தில்) நான் சொன்னேன்.

அதற்கு அவர்கள் ஆம். நீ அவரிடத்தில் (அவர் கூறியவாறு) திருப்பிக் கூற வேண்டாம். மாறாக அபூபக்ரே அல்லாஹ் உங்களை மன்னிப்பானாக என்றே சொல் என்று கூறினார்கள். எனவே நான் அபூபக்ரே அல்லாஹ் உங்களை மன்னிப்பானாக என்று சொன்னேன்…