2340. முஆவியா பின் ஹர்மல் அவர்கள் கூறியதாவது:
நான் மதீனாவுக்கு வந்து, மூன்று நாட்கள் எதுவும் உண்ணாமல் பள்ளியிலேயே தங்கினேன்.
பிறகு நான் உமர் அவர்களிடம் சென்று, “அகிலத்தின் தலைவரே! என்னைப் பிடிப்பதற்கு முன்பாகவே நான் பாவமன்னிப்பு கோருபவன் ஆவேன்” என்றேன்.
அவர்கள், “நீ யார்?” என்று கேட்டார்கள்.
நான், “நான் முஆவியா பின் ஹர்மல்” என்றேன்.
அதற்கு அவர்கள், “நம்பிக்கையாளர்களில் மிகச் சிறந்தவரிடம் சென்று அவரிடம் விருந்தினராகத் தங்குங்கள்” என்றார்கள்.
தமீம் அத்தாரிமி அவர்கள் தொழுது முடித்ததும் தமது வலதுபுறமும் இடதுபுறமும் கையால் தட்டி, இரு மனிதர்களை அழைத்துச் செல்வது வழக்கம்.
நான் அவர்களது பக்கத்தில் நின்று தொழுதேன். உடனே அவர்கள் தங்கள் கையைத் தட்டி என் கையைப் பிடித்து அழைத்துச் சென்றார்கள்.
எங்களுக்கு உணவு கொண்டு வரப்பட்டது. கடும் பசியின் காரணமாக நான் அதிகமாக உண்டேன், ஆனாலும் என் பசி அடங்கவில்லை.
அப்போது ஒரு நாள் ஹர்ரா பகுதியில் ஒரு தீ மூண்டது. உமர் அவர்கள் தமீம் அவர்களிடம் வந்து, “இந்தத் தீயை அணைக்க எழுந்து வாருங்கள்” என்றார்கள்.
அதற்கு தமீம், “இறைநம்பிக்கையாளர்களின் தலைவரே! நான் எம்மாத்திரம்? எனது தகுதிதான் என்ன?” என்றார்.
உமர் அவர்கள் விடாப்பிடியாகக் கூறி அவருடன் எழுந்து செல்ல வைத்தார்.
நானும் அவர்களைப் பின்தொடர்ந்து சென்றேன். இருவரும் அந்த நெருப்பு இருந்த இடத்திற்குச் சென்றனர். தமீம் அவர்கள் தனது கையால் தீயை விரட்டி ஒரு மலைப்பள்ளத்தாக்கிற்குள் அதைச் செலுத்தினார்; தமீம் அவர்கள் அதன் பின்னாலே சென்றார்.
அப்போது உமர் அவர்கள், “நேரில் பார்த்தவர், பார்க்காதவரைப் போன்றவர் அல்ல” என்று மூன்று முறை கூறினார்கள்.
இது ஸஃகானீ அவர்களின் வாசக அமைப்பாகும்.
بَابُ مَا جَاءَ فِي الْكَرَامَةِ الَّتِي ظَهَرَتْ عَلَى تَمِيمٍ الدَّارِيِّ رَضِيَ اللهُ عَنْهُ شَرَفًا لِلْمُصْطَفَى صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَتَنْوِيهًا بِاسْمِ مَنْ آمَنَ بِهِ
أَخْبَرَنَا أَبُو عَبْدِ اللهِ الْحَافِظُ، حَدَّثَنَا أَبُو الْعَبَّاسِ مُحَمَّدُ بْنُ يَعْقُوبَ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ إِسْحَاقَ الصَّغَانِيُّ، حَدَّثَنَا عَفَّانُ، ح وَأَخْبَرَنَا أَبُو الْحُسَيْنِ بْنُ الْفَضْلِ الْقَطَّانُ، أَنْبَأَنَا أَبُو سَهْلِ بْنُ زِيَادٍ، حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ الْحَسَنِ الْحَرْبِيُّ، حَدَّثَنَا عَفَّانُ بْنُ مُسْلِمٍ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ، عَنِ الْجُرَيْرِيِّ، عَنْ أَبِي الْعَلَاءِ، عَنْ مُعَاوِيَةَ بْنِ حَرْمَلٍ، قَالَ:
قَدِمْتُ الْمَدِينَةَ فَلَبِثْتُ فِي الْمَسْجِدِ ثَلَاثًا لَا أَطْعَمُ، قَالَ: فَأَتَيْتُ عُمَرَ، فَقُلْتُ: يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ، تَائِبٌ مِنْ قَبْلِ أَنْ يُقْدَرَ عَلَيْهِ، قَالَ: مَنْ أَنْتَ؟ قُلْتُ: أَنَا مُعَاوِيَةُ بْنُ حَرْمَلٍ، قَالَ: اذْهَبْ إِلَى خَيْرِ الْمُؤْمِنِينَ فَانْزِلْ عَلَيْهِ، قَالَ: وَكَانَ تَمِيمٌ الدَّارِمِيُّ إِذَا صَلَّى ضَرَبَ بِيَدِهِ عَنْ يَمِينِهِ وَعَنْ شِمَالِهِ، فَأَخَذَ رَجُلَيْنِ فَذَهَبَ بِهِمَا، فَصَلَّيْتُ إِلَى جَنْبِهِ فَضَرَبَ يَدَهُ فَأَخَذَ بِيَدِي فَذَهَبَ بِي، فَأُتِينَا بِطَعَامٍ، فَأَكَلْتُ أَكْلًا شَدِيدًا وَمَا شَبِعْتُ مِنْ شِدَّةِ الْجُوعِ، قَالَ: فَبَيْنَا نَحْنُ ذَاتَ يَوْمٍ إِذْ خَرَجَتْ نَارٌ بِالْحَرَّةِ فَجَاءَ عُمَرُ إِلَى تَمِيمٍ فَقَالَ: قُمْ إِلَى هَذِهِ النَّارِ، فَقَالَ: يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ، وَمَنْ أَنَا وَمَا أَنَا، قَالَ: فَلَمْ يَزَلْ بِهِ حَتَّى قَامَ مَعَهُ، قَالَ: وَتَبِعْتُهُمَا فَانْطَلَقَا إِلَى النَّارِ فَجَعَلَ تَمِيمٌ يَحُوشُهُمَا بِيَدِهِ حَتَّى دَخَلَتِ الشِّعْبَ، وَدَخَلَ تَمِيمٌ خَلْفَهَا، قَالَ: فَجَعَلَ عُمَرُ يَقُولُ: لَيْسَ مَنْ رَأَى كَمَنْ لَمْ يَرَ. قَالَهَا ثَلَاثًا.
لَفْظُ حَدِيثِ الصَّغَانِيِّ
Dalail-Annubuwwah-Bayhaqi-Tamil-.
Dalail-Annubuwwah-Bayhaqi-TamilMisc-.
Dalail-Annubuwwah-Bayhaqi-Shamila-.
Dalail-Annubuwwah-Bayhaqi-Alamiah-.
Dalail-Annubuwwah-Bayhaqi-JawamiulKalim-2340.
இந்தக் கருத்தில் வரும் செய்திகள்:
பார்க்க: அஸ்ஸுஹ்த்-அபூ_தாவூத்-380, கராமாதுல் அவ்லியா-113, தலாஇலுன் நுபுவ்வா-அபூநுஐம்-534, தலாஇலுன் நுபுவ்வஹ்-பைஹகீ-2340,
- அஸ்ஸுஹ்த்-அபூ_தாவூத்-380.
الزهد لأبي داود (ص: 328)
380 – حَدَّثَنَا أَبُو دَاوُدَ قَالَ: ابْنُ الْمُثَنَّى قَالَ: نا الْحَجَّاجُ بْنُ الْمِنْهَالِ، قَالَ: نا حَمَّادٌ، عَنْ سَعِيدٍ الْجُرَيْرِيِّ، عَنْ أَبِي الْعَلَاءِ، فِيمَا نَحْسِبُ، أَنَّ مُعَاوِيَةَ بْنَ حَرْمَلٍ، قَالَ: أَتَيْتُ الْمَدِينَةَ فَلَبِثْتُ فِيهَا ثَلَاثًا لَا أَطْعَمُ شَيْئًا، فَدَخَلْتُ عَلَى عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ، فَقُلْتُ: يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ، فَقَالَ: مَنْ أَنْتَ؟ قُلْتُ: مُعَاوِيَةُ بْنُ حَرْمَلٍ خَتَنُ مُسَيْلِمَةَ. قَالَ: اذْهَبْ فَانْزِلْ عَلَى خَيْرِ أَهْلِ الْمَدِينَةِ، فَكَانَ الرَّجُلُ إِذَا صَلَّى الْمَغْرِبَ، ضَرَبَ بِيَمِينِهِ إِلَى مَنْ عَنْ يَمِينِهِ وَشِمَالِهِ فَيَذْهَبُ بِهِمَا إِلَى مَنْزِلِهِ، فَإِذَا هُوَ تَمِيمٌ الدَّارِيُّ، فَذَهَبَ بِيَدِهِ إِلَيَّ وَإِلَى آخَرَ، فَذَهَبَ بِنَا إِلَى مَنْزِلِهِ، فَوُضِعَتِ الْمَائِدَةُ، وَجِيءَ بِالطَّعَامِ فَأَكَلْتُ أُكُلَاتٍ، وَلَبِثْنَا مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ نَلْبَثَ، وَخَرَجَتْ نَارٌ بِالْحَرَّةِ، فَجَاءَ عُمَرُ إِلَى تَمِيمٍ الدَّارِيِّ فَقَالَ: قُمْ يَا تَمِيمُ فَأَنْتَ لَهَا قَالَ: يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ، وَمَا عَسَى أَنْ أَكُونَ أَنَا؟ يُصَغِّرُ نَفْسَهُ فَقَالَ: أَقْسَمْتُ عَلَيْكَ. فَقَامَ، وَتَبِعْتُهُمَا نَحْوَ النَّارِ، فَجَعَلَ تَمِيمٌ يَحُوشُهَا حَتَّى أَدْخَلَهَا الْغَارَ الَّذِي خَرَجَتْ مِنْهُ، ثُمَّ اقْتَحَمَ عَلَى أَثَرِهَا، ثُمَّ خَرَجَ، وَلَمْ تَضُرَّهُ شَيْئًا. فَقَالَ عُمَرُ: أَمَّا مَنْ شَهِدَ، كَمَنْ لَمْ يَشْهَدْ، وَمَا مَنْ رَأَى كَمَنْ لَمْ يَرَ.
…
- கராமாதுல் அவ்லியா-113.
كرامات الأولياء للالكائي – من شرح أصول اعتقاد أهل السنة والجماعة للالكائي (9/ 170)
113 – أخبرنا عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِيِّ بْنِ يَعْقُوبَ، قَالَ: ثنا أَبُو بَكْرٍ أَحْمَدُ بْنُ جَعْفَرِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ: ثنا الْفَضْلُ بْنُ حُبَابٍ الْجُمَحِيُّ، قَالَ: ثنا مُحَمَّدُ بْنُ عَنْبَسَةَ الْخُزَاعِيُّ، قَالَ: ثنا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ، عَنْ سَعِيدٍ الْجُرَيْرِيِّ، عَنْ أَبِي الْعَلَاءِ، أَنَّ مُعَاوِيَةَ بْنَ حَرْمَلٍ، خِتْنَ مُسَيْلِمَةَ الْكَذَّابِ قَالَ: قَدِمْتُ الْمَدِينَةَ فَبَقِيتُ ثَلَاثَةَ أَيَّامٍ لَا أَطْعَمُ شَيْئًا، فَأَتَيْتُ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ فَقَالَ: اذْهَبْ فَانْزِلْ عَلَى خَيْرِ أَهْلِ الْمَدِينَةِ، فَدَخَلْتُ الْمَسْجِدَ فَإِذَا فِيهِ رَجُلٌ لَمَّا صَلَّى الْعَصْرَ ضَرَبَ بِيَدِهِ إِلَى مَنْ عَنْ يَمِينِهِ وَشِمَالِهِ، فَذَهَبَ بِهِمَا إِلَى مَنْزِلِهِ، فَإِذَا هُوَ تَمِيمٌ الدَّارِيُّ، فَصَلَّيْتُ إِلَى جَنْبِهِ فَضَرَبَ بِيَدِهِ إِلَيَّ وَإِلَى أَخِي، فَذَهَبَ بِنَا إِلَى مَنْزِلِهِ وَوُضِعَتِ الْمَائِدَةُ وَجِيءَ بِالطَّعَامِ، فَأَكَلْنَا أَكْلًا شَدِيدًا، فَلَبِثْنَا أَيَّامًا، فَخَرَجَتْ نَارٌ مِنْ غَارٍ فِي الْحَرَّةِ، فَجَاءَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ فَقَالَ: يَا تَمِيمُ أَنْتَ لَهَا، فَقَالَ: يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ أَنَا؟ وَمَا عَسَى أَنْ أَكُونَ أَنَا؟ قَالَ: أَقْسَمْتُ عَلَيْكَ لَمَّا قُمْتَ، فَقَامَ فَاتَّبَعْتُهُ فَجَعَلَ يَحُوشُهَا حَتَّى أَدْخَلَهَا الْغَارَ الَّذِي خَرَجَتْ مِنْهُ، فَقَالَ عُمَرُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ: مَا مَنْ شَهِدَ كَمَنْ لَمْ يَشْهَدْ، وَمَا مَنْ رَأَى كَمَنْ لَمْ يَرَ
…
- தலாஇலுன் நுபுவ்வா-அபூநுஐம்-534.
دلائل النبوة لأبي نعيم الأصبهاني (ص: 583)
534 – حَدَّثَنَا الْحُسَيْنُ بْنُ عَلِيٍّ قَالَ: ثنا أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ ثنا جَعْفَرٌ الصَّائِغُ ثنا عَفَّانُ ثنا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنِ الْجُرَيْرِيِّ، عَنْ أَبِي الْعَلَاءِ، عَنْ مُعَاوِيَةَ بْنِ حَرْمَلٍ قَالَ: قَدِمْتُ الْمَدِينَةَ فَذَهَبَ بِي تَمِيمٌ الدَّارِيُّ إِلَى طَعَامِهِ فَأَكَلْتُ أَكْلًا شَدِيدًا وَمَا شَبِعْتُ مِنْ شِدَّةِ الْجُوعِ , فَقَدْ كُنْتُ أَقَمْتُ فِي الْمَسْجِدِ ثَلَاثًا لَا أَطْعَمُ شَيْئًا فَبَيْنَا نَحْنُ ذَاتَ يَوْمٍ إِذْ خَرَجَتْ نَارٌ بِالْحَرَّةِ فَجَاءَ عُمَرُ إِلَى تَمِيمٍ فَقَالَ: قُمْ إِلَى هَذِهِ النَّارِ فَقَالَ: يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ مَنْ أَنَا؟ وَمَا أَنَا؟ فَلَمْ يَزَلْ بِهِ حَتَّى قَامَ مَعَهُ قَالَ: وَتَبِعْتُهُمَا فَانْطَلَقَا إِلَى النَّارِ قَالَ: فَجَعَلَ يَحُوشُهَا بِيَدِهِ هَكَذَا حَتَّى دَخَلَتِ الشِّعْبَ وَدَخَلَ تَمِيمٌ خَلْفَهَا وَجَعَلَ عُمَرُ يَقُولُ: لَيْسَ مَنْ رَأَى كَمَنْ لَمْ يَرَ
…
சமீப விமர்சனங்கள்