பாடம்:
அப்துல்லாஹ் பின் உனைஸ் (ரலி) அவர்களின் ஹதீஸ்கள்.
16042. ஜாபிர் பின் அப்துல்லாஹ் (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடமிருந்து ஒருவர் கேட்ட ஒரு ஹதீஸ் எனக்கு எட்டியது. உடனே நான் ஒட்டகம் ஒன்றை விலைக்கு வாங்கி, அதன் மீது எனது பயணச் சாமான்களைக் கட்டினேன். அவரிடம் செல்வதற்காக ஒரு மாதம் நான் பயணம் செய்தேன். இறுதியில் நான் ஷாம் (சிரியா) நாட்டை அடைந்தேன். அங்கு (விசாரித்தபோது) அவர் அப்துல்லாஹ் பின் உனைஸ் (ரலி) என்று தெரியவந்தது.
நான் அவருடைய வாயிற்காப்போனிடம், ‘வாசலில் ஜாபிர் நிற்கிறார் என்று அவரிடம் சொல்’ என்றேன். அதற்கு அவர், ‘அப்துல்லாஹ்வின் மகன் ஜாபிரா?’ என்று கேட்டார். நான் ‘ஆம்’ என்றேன். (அவர் சென்று அவர்களிடம் கூற) அப்தில்லாஹ் பின் உனைஸ் (ரலி) அவர்கள் அவசர அவசரமாகத் தனது ஆடையை இழுத்துக்கொண்டு வெளியே வந்து என்னை தழுவிக்கொண்டார், நானும் அவரைத் தழுவிக்கொண்டேன்.
பிறகு நான், “பழிவாங்குதல் சட்டம் குறித்து நீங்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடமிருந்து கேட்ட ஒரு ஹதீஸ் எனக்கு எட்டியது. அதை உங்களிடமிருந்து நான் நேரடியாகக் கேட்பதற்கு முன்னால் நீங்கள் மரணித்து விடுவீர்களோ அல்லது நான் மரணித்து விடுவேனோ என்று நான் அஞ்சினேன் (அதனால் தான் இவ்வளவு தூரம் தேடி வந்தேன்)” என்றேன்.
அப்போது அப்துல்லாஹ் பின் உனைஸ் (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், “மறுமை நாளில் மனிதர்கள் (அல்லது அடியார்கள்) ஆடையற்றவர்களாக, விருத்தசேதனம் (கத்னா) செய்யப்படாதவர்களாக, ‘புஹ்ம்’ ஆக எழுப்பப்படுவார்கள்” என்று கூறினார்கள். நாங்கள், ‘புஹ்ம் என்றால் என்ன?’ என்று கேட்டோம். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “அவர்களிடம் (உலகப் பொருட்கள்) எதுவுமே இருக்காது. பிறகு அல்லாஹ், தூரத்தில் இருப்பவர்களுக்கும் கேட்கும் விதமாக, அருகில் இருப்பவர்கள் கேட்பதைப் போன்றே ஒரு சத்தத்தைக் கொண்டு அவர்களை அழைப்பான்:
நானே அரசன்! நானே தீர்ப்பு வழங்குபவன்! நரகவாசிகளில் எவரிடமாவது சொர்க்கவாசி ஒருவருக்குரிய உரிமை (பழி) இருக்குமேயானால், நான் அவரிடமிருந்து அதனைப் பழிவாங்கிக் கொடுக்கும் வரை அந்த நரகவாசி நரகத்திற்குள் செல்லக் கூடாது. சொர்க்கவாசிகளில் எவரிடமாவது நரகவாசி ஒருவருக்குரிய உரிமை இருக்குமேயானால், நான் அவரிடமிருந்து அதனைப் பழிவாங்கிக் கொடுக்கும் வரை அந்த சொர்க்கவாசி சொர்க்கத்திற்குள் செல்லக் கூடாது. அது ஒரு சாதாரணக் கன்னத்தில் அறைந்த விஷயமாக இருந்தாலும் சரியே!’ என்று கூறுவான்.
நாங்கள், “நாங்கள் தான் அல்லாஹ்வின் முன்னிலையில் ஆடையற்றவர்களாக, விருத்தசேதனம் செய்யப்படாதவர்களாக, எதுவுமே இல்லாதவர்களாக வருவோமே! பிறகு எவ்வாறு (பழிவாங்கப்படும்)?’ என்று கேட்டோம். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், ‘நன்மைகள் மற்றும் தீமைகள் மூலமாக (அங்கு பழிவாங்கப்படும்)’ என்று கூறினார்கள்.
حَدِيثُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أُنَيْسٍ
حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ، قَالَ: أَخْبَرَنَا هَمَّامُ بْنُ يَحْيَى، عَنِ الْقَاسِمِ بْنِ عَبْدِ الْوَاحِدِ الْمَكِّيِّ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عَقِيلٍ، أَنَّهُ سَمِعَ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ، يَقُولُ:
بَلَغَنِي حَدِيثٌ عَنْ رَجُلٍ سَمِعَهُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَاشْتَرَيْتُ بَعِيرًا، ثُمَّ شَدَدْتُ عَلَيْهِ رَحْلِي، فَسِرْتُ إِلَيْهِ شَهْرًا، حَتَّى قَدِمْتُ عَلَيْهِ الشَّامَ فَإِذَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أُنَيْسٍ، فَقُلْتُ لِلْبَوَّابِ: قُلْ لَهُ: جَابِرٌعَلَى الْبَابِ، فَقَالَ ابْنُ عَبْدِ اللَّهِ؟ قُلْتُ: نَعَمْ، فَخَرَجَ يَطَأُ ثَوْبَهُ فَاعْتَنَقَنِي، وَاعْتَنَقْتُهُ، فَقُلْتُ: حَدِيثًا بَلَغَنِي عَنْكَ أَنَّكَ سَمِعْتَهُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي الْقِصَاصِ، فَخَشِيتُ أَنْ تَمُوتَ، أَوْ أَمُوتَ قَبْلَ أَنْ أَسْمَعَهُ، قَالَ: سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ: ” يُحْشَرُ النَّاسُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ – أَوْ قَالَ: الْعِبَادُ – عُرَاةً غُرْلًا بُهْمًا ” قَالَ: قُلْنَا: وَمَا بُهْمًا؟ قَالَ: ” لَيْسَ مَعَهُمْ شَيْءٌ، ثُمَّ يُنَادِيهِمْ بِصَوْتٍ يَسْمَعُهُ مِنْ بُعْدٍ كَمَا يَسْمَعُهُ مِنْ قُرْبٍ: أَنَا الْمَلِكُ، أَنَا الدَّيَّانُ، وَلَا يَنْبَغِي لِأَحَدٍ مِنْ أَهْلِ النَّارِ، أَنْ يَدْخُلَ النَّارَ، وَلَهُ عِنْدَ أَحَدٍ مِنْ أَهْلِ الْجَنَّةِ حَقٌّ، حَتَّى أَقُصَّهُ مِنْهُ، وَلَا يَنْبَغِي لِأَحَدٍ مِنْ أَهْلِ الْجَنَّةِ أَنْ يَدْخُلَ الْجَنَّةَ، وَلِأَحَدٍ مِنْ أَهْلِ النَّارِ عِنْدَهُ حَقٌّ، حَتَّى أَقُصَّهُ مِنْهُ، حَتَّى اللَّطْمَةُ ” قَالَ: قُلْنَا: كَيْفَ وَإِنَّا إِنَّمَا نَأْتِي اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ عُرَاةً غُرْلًا بُهْمًا؟ قَالَ: «بِالْحَسَنَاتِ وَالسَّيِّئَاتِ»
Musnad-Ahmad-Tamil-.
Musnad-Ahmad-TamilMisc-15464.
Musnad-Ahmad-Shamila-16042.
Musnad-Ahmad-Alamiah-15464.
Musnad-Ahmad-JawamiulKalim-15711.
இந்தச் செய்தியின் அறிவிப்பாளர்கள்:
2 . யஸீத் பின் ஹாரூன்-அல்வாஸிதீ (2. மிகப் பலமானவர்).
3 . ஹம்மாம் பின் யஹ்யா-அல்அவ்தீ (3. பலமானவர்).
4 . காஸிம் பின் அப்துல்வாஹித்-அல்மக்ஸூமீ (4. நடுத்தரமானவர்).
5 . அப்துல்லாஹ் பின் முஹம்மத் பின் அகீல் (6. பிறர் சார்புடையவர்).
6 . ஜாபிர் பின் அப்துல்லாஹ் (ரலி) (1. நபித்தோழர்).
7 . அப்துல்லாஹ் பின் உனைஸ் (ரலி) (1. நபித்தோழர்).
- இதன் அறிவிப்பாளர்தொடரில் வரும் ராவீ-25811-அப்துல்லாஹ் பின் முஹம்மத் பின் அகீல் அவர்கள் பற்றி புகாரீ பிறப்பு ஹிஜ்ரி 194
இறப்பு ஹிஜ்ரி 256
வயது: 62
இமாம் அவர்கள் முகாரிபுல் ஹதீஸ்-ஹஸன் தரம் என்று கூறியுள்ளார். அவரின் மாணவர் திர்மிதீ அவர்கள் இவர் நம்பகமானவர் என்றாலும் நினைவாற்றலில் குறையுள்ளவர் என்று விமர்சிக்கப்பட்டுள்ளார் என்று குறிப்பிட்டுள்ளார். - மற்ற அறிஞர்களில் சிலர் இவர் பலவீனமானவர் என்றும், சிலர் நினைவாற்றல் சரியில்லாதவர் என்றும், சிலர் முன்கர்-நிராகரிக்கப்பட்டவர் என்றும் விமர்சித்துள்ளனர்.
- இப்னு ஹஜர் பிறப்பு ஹிஜ்ரி 773
இறப்பு ஹிஜ்ரி 852
வயது: 79
நூல்: பத்ஹுல் பாரி (புகாரியின் விளக்கவுரை)அவர்கள், இவர் தனித்து அறிவித்தால் அது ஹஸன் தரம் என்றும், மற்ற பலமான அறிவிப்பாளர்களுக்கு மாற்றமாக அறிவித்தால் அதை ஏற்றுக்கொள்ளக்கூடாது என்றும் கூறியுள்ளார்.
(நூல்கள்: தஹ்தீபுத் தஹ்தீப்-2/424, தல்கீஸுல் ஹபீர்-,)
எனவே இவர் தனித்து அறிவிக்கும் செய்திகள் ஆய்வுக்குரியவை ஆகும். இந்தச் செய்தியின் கருத்தை அப்துல்லாஹ் பின் முஹம்மத் அவர்களைப் போன்றே முஹம்மத் பின் முன்கதிர் (ரஹ்) அவர்களும் ஜாபிர் (ரலி) அவர்களிடமிருந்து அறிவித்துள்ளார் என்பதால் இந்தச் செய்தி ஹஸன் என்று இப்னு ஹஜர்,பிறப்பு ஹிஜ்ரி 773
இறப்பு ஹிஜ்ரி 852
வயது: 79
நூல்: பத்ஹுல் பாரி (புகாரியின் விளக்கவுரை) ஷுஐப் போன்றோர் கூறியுள்ளனர்…
1 . இந்தக் கருத்தில் அப்துல்லாஹ் பின் உனைஸ் (ரலி) வழியாக வரும் செய்திகள்:
- காஸிம் பின் அப்துல்வாஹித் —> அப்துல்லாஹ் பின் முஹம்மத் —> ஜாபிர் (ரலி) —> அப்துல்லாஹ் பின் உனைஸ் (ரலி)
பார்க்க: முஸ்னத் இப்னு அபீ ஷைபா-851, அஹ்மத்-16042, அல்அதபுல் முஃப்ரத்-970, அல்முஃஜமுல் கபீர்-331, அல்முஃஜமுல் அவ்ஸத்-8593, ஹாகிம்-8715, …
- ஹஜ்ஜாஜ் பின் தீனார் —> முஹம்மத் பின் முன்கதிர் —> ஜாபிர் (ரலி) —> அப்துல்லாஹ் பின் உனைஸ் (ரலி)
பார்க்க: முஸ்னதுஷ் ஷாமிய்யீன்-156,
مسند الشاميين للطبراني (1/ 104)
156 – حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ جَرِيرٍ الصُّورِيُّ، ثنا عُثْمَانُ بْنُ سَعِيدٍ الصَّيْدَاوِيُّ، ثنا سُلَيْمَانُ بْنُ صَالِحٍ، ثنا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ ثَابِتِ بْنِ ثَوْبَانَ، عَنِ الْحَجَّاجِ بْنِ دِينَارٍ، عَنْ مُحَمَّدٍ الْمُنْكَدِرِ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ: كَانَ يَبْلُغْنِي عَنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَدِيثٌ فِي الْقِصَاصِ , وَكَانَ صَاحِبُ الْحَدِيثِ بِمِصْرَ , فَاشْتَرَيْتُ بَعِيرًا فَشَدَدْتُ عَلَيْهِ رَحْلًا فَسِرْتُ حَتَّى وَرَدْتُ مِصْرَ , فَقَصَدْتُ إِلَى بَابِ الرَّجُلِ الَّذِي بَلَغَنِي عَنْهُ الْحَدِيثُ , فَقَرَعْتُ الْبَابَ فَخَرَجَ إِلَيَّ مَمْلُوكٌ لَهُ فَنَظَرَ فِي وَجْهِيَ وَلَمْ يُكَلِّمْنِي , فَقَالَ: أَعْرَابِيُّ بِالْبَابِ فَقَالَ: سَلْهُ مَنْ أَنْتَ؟ فَقُلْتُ: جَابِرُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الْأَنْصَارِيُّ فَخَرَجَ إِلَيَّ مَوْلَاهُ فَلَمَّا تَرَاءَيْنَا اعْتَنَقَ أَحَدُنَا صَاحِبَهُ , فَقَالَ: يَا جَابِرُ مَا جَاءَكَ؟ فَقُلْتُ: حَدِيثٌ بَلَغَنِي عَنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي الْقِصَاصِ وَلَا أَظُنُّ أَحَدًا مِمَّنْ مَضَى وَمِمَّنْ بَقِيَ أَفْهَمَ لَهُ مِنْكَ , قَالَ: نَعَمْ يَا جَابِرُ , سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ: ” إِنَّ اللَّهَ يَبْعَثُكُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ مِنْ قُبُورِكُمْ حُفَاةً عُرَاةً بُهْمًا , يُنَادِي بِصَوْتٍ رَفِيعٍ غَيْرِ فَظِيعٍ , يَسْمَعُ مَنْ بَعُدَ كَمَنْ قَرُبَ , فَيَقُولُ: «أَنَا الدَّيَّانُ لَا تَظَالُمَ الْيَوْمَ وَعِزَّتِي لَا يُجَاوِزُنِي الْيَوْمَ ظُلْمُ ظَالِمٍ وَلَوْ لَطْمَةَ كَفٍّ بِكَفٍّ أَوْ يَدٍ عَلَى يَدٍ» , أَلَا وَإِنَّ أَشَدَّ مَا أَتَخَوَّفُ عَلَى أُمَّتِي مِنْ بَعْدِي عَمَلَ قَوْمِ لُوطٍ , فَلْتَرْتَقِبْ أُمَّتِي الْعَذَابَ , إِذَا تَكَافَأَ النِّسَاءُ بِالنِّسَاءِ وَالرِّجَالُ بِالرِّجَالِ ” قَالَ: وَالرَّجُلُ الَّذِي حَدَّثَهُ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أُنَيْسِ
ஜாபிர் பின் அப்துல்லாஹ் (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:
பழிதீர்த்தல் சட்டம் சம்பந்தமாக நபி (ஸல்) அவர்களிடமிருந்து எனக்கு ஒரு ஹதீஸ் எட்டியது. அந்த ஹதீஸை (நேரடியாக நபியவர்களிடம் கேட்டு) அறிவித்த தோழர் எகிப்தில் இருந்தார். எனவே, நான் ஒட்டகம் ஒன்றை விலைக்கு வாங்கி, அதன் மீது எனது பயணப் பொதியை ஏற்றிக்கொண்டு, எகிப்தை அடையும் வரை பயணித்தேன். யாரிடமிருந்து அந்த ஹதீஸ் எனக்கு எட்டியதோ, அந்த மனிதரின் வீட்டு வாசலை நோக்கிச் சென்று, கதவைத் தட்டினேன்.
அப்பொழுது அவருடைய அடிமை ஒருவர் என்னிடம் வெளியே வந்தார். அவர் எனது முகத்தைப் பார்த்துவிட்டு என்னிடம் ஏதும் பேசாமல் (உள்ளே சென்று தன் எஜமானரிடம்), “வாசலில் ஒரு கிராமத்து அரபி வந்திருக்கிறார்” என்று கூறினார். அதற்கு அவர், “அவர் யார் என்று அவரிடமே கேள்” என்றார். நான், “ஜாபிர் பின் அப்துல்லாஹ் அல்அன்ஸாரீ” என்று கூறினேன்.
உடனே அவருடைய எஜமானர் என்னை நோக்கி வெளியே வந்தார். நாம் ஒருவரை ஒருவர் நேருக்கு நேர் பார்த்தபோது, தழுவிக் கொண்டோம். அவர், “ஜாபிரே! நீங்கள் வந்ததன் நோக்கம் என்ன?” என்று கேட்டார். அதற்கு நான், “பழிதீர்த்தல் குறித்து நபி (ஸல்) அவர்களிடமிருந்து எனக்கு ஒரு ஹதீஸ் எட்டியது. கடந்து போனவர்களிலும் சரி, இனி எஞ்சியிருப்பவர்களிலும் சரி, உங்களை விட அதை மிகத் தெளிவாகப் புரிந்தவர் வேறு எவரும் இல்லை என நான் கருதுகிறேன் (அதனால்தான் உங்களைத் தேடி வந்தேன்)” என்றேன்.
அதற்கவர், “ஆம் ஜாபிரே! அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் பின்வருமாறு கூற நான் கேட்டுள்ளேன்” என்று கூறினார்:
“நிச்சயமாக அல்லாஹ் உங்களை மறுமை நாளில் உங்களுடைய அடக்கத்தலங்களிலிருந்து பாதணிகளற்றவர்களாக, நிர்வாணமானவர்களாக, ‘பஹ்மா’வாக (அதாவது, தங்களுடன் எவ்விதப் பொருளும் இல்லாதவர்களாக) எழுப்புவான். பின்னர், அச்சமூட்டாத, மிக உயர்ந்த ஒரு சப்தத்தைக் கொண்டு அவன் அழைப்பான். அதைத் தொலைவில் உள்ளவரும் அருகில் உள்ளவரைப் போன்றே செவியுறுவார்.
அப்பொழுது அல்லாஹ், ‘நான் தான் (அத்தய்யான்) தீர்ப்பு வழங்குபவன். இன்றைய தினம் எந்த அநீதியும் கிடையாது. என் கண்ணியத்தின் மீது சத்தியமாக! இன்றைய தினம் ஓர் அநியாயக்காரனின் அநீதி என்னை கடந்து செல்ல முடியாது; அது ஒரு உள்ளங்கையால் மற்றொரு உள்ளங்கையில் அடித்ததாக அல்லது ஒரு கையை மற்றொரு கையால் தட்டியதாக இருந்தாலும் சரியே (அதற்கும் இங்கு கணக்குத் தீர்க்கப்படும்)’ என்று கூறுவான்.
அறிந்து கொள்ளுங்கள்! எனக்குப் பின் எனது சமுதாயத்தின் மீது நான் அதிகம் பயப்படக்கூடிய விஷயம் லூத் (அலை) அவர்களின் சமூகத்தாரின் செயலே ஆகும். ஆகவே, பெண்கள் பெண்களோடும், ஆண்கள் ஆண்களோடும் (ஓரினச் சேர்க்கையில்) திருப்திப்பட்டுக் கொள்ளும்போது, எனது சமுதாயம் வேதனையை எதிர்பார்த்து இருக்கட்டும்.
(இந்த ஹதீஸை ஜாபிர் பின் அப்துல்லாஹ் (ரலி) அவர்களிடம்) அறிவித்த அந்த மனிதர் அப்துல்லாஹ் பின் உனைஸ் (ரலி) ஆவார்.)
புகாரி பிறப்பு ஹிஜ்ரி 194
இறப்பு ஹிஜ்ரி 256
வயது: 62
அவர்களின் தஃலீக் செய்தி: புகாரி-78, 7481,
இதனுடன் தொடர்புடைய செய்திகள்:
பார்க்க: முஸ்லிம்-5037, 5038, புகாரி-3349, 2440,
சமீப விமர்சனங்கள்